Hirap at Ginhawa

ni

HeeHeeLee

(Inspired short story for the song “Its Over Now”)

“Areeya, saan ka ba nagpupupuntang bata ka? Kanina ka pang hinihintay ng daddy mo. Puntahan mo siya sa sala” ito kaagad ang bungad sa akin ni Mom pagkapasok ko ng bahay. Nakakaiyamot na sila kung ituring nila ako’y akala mo’y 7  taong gulang na bata ako. Hello?! I’m already 18 for the love of God, hindi ba talaga sila makaintindi. Why can’t just mind their own business tutal dun naman sila magaling.

“Child, sit down.” narinig kong sabi ni Dad. So, ano pa nga bang magagawa ko kundi ang umupo… Sa lahat ng taong naririto sa mundo si daddy ang pinakakinakatakutan ko. Dahil rin sa takot na ito kung bakit natatakot ako sa bawat galaw ko na alam kong alam na alam niya. Isa kasi siya sa pinakamayamang investors dito sa Manila. So, alam nyo na ako lang naman ang nagiisang anak na babae ng pamilya Basa, isa sa mga respetadong ipelyido pagtading sa larangan ng negosyo.

“Me and your mother need to go to U.S for a very important client.” my Dad said.

“So? what does it have to do with me.” I said.

“We will be away for almost 3 months. I know that this is not the first time that we will have to go to abroad. Maaaring nagtataka ka kung bakit kinokompronta pa kita ngunit hindi namin nagugustuhan ang performance mo sa school at maging sa pamamahay ko. Hindi ka namin pwedeng hayaang magisa.” litanya pa ng aking butihing ama.

“Anak, dito na titira pansamantala si Yoon para mabantayan ka niya and to help you to…”

“WHATT?!! Anong dito titira si Yoon? Mom stop talking nonsense. Papaanong…”

“AREEYA!!” sigaw ni Dad sa akin. “Stop raising your voice to your mother.”

“But Dad this is unfair bakit sa lahat ng tao siya pa? Huh? Why can’t you just hire a nanny or someone or I don’t care who but not him.” I whined.

“Why? Are you not over him?” my mother said that makes me stop talking. Yes, you heard it right, Yoon and I were involved in a relationship but that was 2 years ago. Another yes, I’m still not over him but I didn’t say it out loud.

“Of course, I’m over him.” sambit ko na punong puno ng pagmamalaki sa sarili.

“Areeya, we know that this is hard but we cannot leave you that long na nagiisa ka lang. Kinailangan namin ang tulong ng mag-amang Lee para lamang dito. Mabuti na lang at pumawag kaagad si Yoon sa request namin na ipaubaya ka muna sa kanila. They are good people Areeya and you know that. Since you are a child, Lee family was always there to help our family.” my dad said.

“Okay.” mahina kong sagot sa knila. “Kelan po ba kayo aalis?”

“Tomorrow morning at dadating din si Yoon sa oras na paalis na kami ng Daddy mo.” Mom said to me.

Ngayon ang alis ng parents ko at nandito na kami sa airport. “Anak, magiingat ka and just contact us kung may problema. Okay?” tanong sa akin ni Mommy..

“Yeah, I’ll do that.” sambit ko naman habang pinipigilan ko ang sarili kong umalis na sa kinatatayuan ko. Alam nyo ba kung bakit?

“Tita be careful on your way to U.S at huwag po kayong mag-alala babatayan ko po nang mabuti si Areeya.” ang sabi ng nagsasalitang gag* sa balat ng lupa. Yes, katabi ko ngayon na nagpapaalam kina mom and dad ang magiting kong ex, laamunin sana siya ng lupa.. Lechee!.

“We are counting on you, Yoon. Kung sakali man ay pagpasensyahan mo na lang si Areeya kung may magawa siyang hindi maganda.” pagaadvice pa ni Dad.

“Dad!..”saway ko naman sa kanya.

Nakaalis na ang private airplane na sinasakyan ng parents ko. At ngayon nakaupo ako sa sala kaharap ang tukm*l na lalaking ito. Nakakainis, bakit ba ganyan siyang makatingin.

“Areeya, how are you?” ayun sa wakas nagsalita rin ang pipe.

“Fine.” tipid na sagot ko. Aba, siyempre hindi ko naman pwedeng ipakitang natetense ako na nandito sya no..

“You’re looking good but I heard your attitude is bad.” Sabi nya with matching ngisi pa.

“What?! What the hell are talking about? Kung wala kang sasabihing maganda itikom mo yang mga bibig mo. Baka nakakalimutan mo na nasa pamamahay kita kaya ako ang masususnod dito at wala ng iba.” sigaw ko sa lint*k na pesteng ex ko.

“Ahahahahahhahahahaha.. Ahahahahahha. Ahahahha.. Grabe hindi ka pa rin nagbabago ang tindi pa rin ng bibig mo pagnagagalit ka..” Aba’t tinawanan pa ako ng lalaking to, oo tinawanan niya ko at hanggang ngayon tawa pa rin siya ng tawa..

“Ah!. Mali ka dun simula ngayon ako na muna ang guardian mo hangga’t hindi bumabalik ang parents mo. Ibingay nila ang consent sa akin upang mamahala sa bahay at pati mga laman nito at kasama ka dun. Kaya simula ngayon makikinig ka ng mabuti sa akin.” pagmamayabang ni ex..

“Sh*t..”

“Oppsss opsss opss.. you are not allowed to curse anymore.” bagbabawal niya.

“NO!!!!!!! PLEASE GO TO HELL!!!” sigaw ko sabay tayo papuntang kwarto ko, ang nagiisang kakampi ko dito sa bahay.

Day 2 na kasama ko sa bahay ang pesteng tukm*l sa buhay ko. Wala siyang ginawa kundi ang mangasar at sumegwey ng mga kung anu-anong wala namang madudulot na mabuti sa mundo. Hayyy… hindi pa rin siya nagbabago… ganyang ganyan siya kahit nung kami pa lang. Lagi nya akong pinagtritripan at tinutukso sa mga kung anu-anong bagay. Sayang at hindi tumagal ang relasyon namin, siya kasi eh, siya ang ay kasalanan, sya ang may gawa kung bakit ako ganito, kung bakit naging rebelde ako.

Hindi naman kasi ako ganito 2 years ago. I’m a good student back then, I was always in honor list and always a leader, gusto ako ng mga tao at hinahangaan nila ako noon. Sino ba naman ang hindi makikipaglapit sa akin, ako ang nagiisang anak ng mga Basa, tagapagmana nila ako, may magandang buhay kahit hindi ako magtrabaho, may gwapo at mabait na boyfreind din ako. But not until nakita ko sila, nawasak lahat lahat ng pagkatao ko, nawala na ang dating ako. Nakita ko ang pinakamamahal kong lalaki na may kahalikan na ibang babae sa classroom nila. Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko at dahil naduwag ako, tumakbo na lang ako ng tumakbo sa hindi ko alam na daan. Nung tumigil na ako sa pagtakbo bigla na lang bumuhus ang malakas na ulan kasabay ng pagbuhos ng aking mga luha. Luhang ipinangako kong hindi na madaragdagan pa.

“Huy! Bat nakatulala ka dyan. Nahuhulog ka na naman sa kagwapuhan ko no?.. Ay sus okay lang yan. Libre naman ang tumingin, huwag kang mag-alala kahit tumitig ka pa hindi kita sisingilin.” sabi ni ex na may ngiting hindi ko maintindihan.

“Chee! tumigil ka. Iniisip ko lang kung papaano kita mapapatay dito sa loob ng pamamahay ko. Ah… teka, diba mahilig kang kumain, lasunin na lang kaya kita o di kaya saksakin na lang kita, oo nga ano?.. bat ngayon ko lang naisip yun. Ahahaha… Tama tama sasaksakin na lang kita para peaceful yung pagkamatay mo. Huwag ka ring mag-alala dun kita ililibing sa libingan ng mga aso ng pamilya namin para naman hindi ka malungkot. Di ba masaya yun.” pangaasar ko rin sa kanya.

“Grabe ka naman Areeya. Alam mo namang loves na loves kita tapos ganyan pa ang igaganti mo sa akin.” sabi pa niya na may halong pagpapacute pa.. Akala mo naman gagana yang pagpapacute mo…. Heh!…. hindi gagana yan saken…. hindi talaga yan gagana… hindi talaga….pero konti lang siguro.

“Tigilan mo ako nyang pagpapacute mo at anong loves? alam kong nawala na yan 2 taon na ang nakalilipas o baka nga talagang walang loves bago pa man nangyari yun.. Hah! oo nga no? Bakit ngayon ko lang naisip yun. Siguro plinano nyo talaga yun no?.. ANO!!!! BAT HINDI KA MAKAPAGSALITA, HA? TAMA AKO DIBA? TAMA AKO. HINDI AKO MAKAPANIWALANG NAGPALOKO AKO SA INYO. MGA WALANGH*YA KAYO. WALA KAYONG KWEN…ummpp”.

Napatigil ako sa pagbubunganga ko sa kanya dahil hinalikan nya ako. Huh? Anong ginagawa niya hi-hina-hina-hinahalikan nya ko?!!! O my God, O my God… Stop, stop, stop.. sigaw ko sa isip ko. Pero bakit hindi ako pumipiglas at bakit tumutugon ako sa mga halik nya.. Hindi!!

“Gel…” narinig kong tawag sa akin ni Yoon. Pagkatapos niyang humiwalay sa peslak ko. Siya lang ang binigyan ko ng pirmiso na tawagin ako sa second name ko.

“Wh…wh..what di..did you just do?”tanong ko habang pinanglalakihan ko siya ng mata.

“Gel, I’m sorry..” SLAP!…. sinampal ko siya ng pagkalakas lakas.

“SORRY?! Yoon, why are you doing this? What are doing to me? Are you not done playing with me? Why? Why? Why?….” I said to him while tears are pouring down my face.

“Please here me out. Gel, I still love you. I really do, I didn’t stop loving you kahit pa noong hindi pa tayo mahal na kita at alam mo yan. Please love, let me explain, ngayon mo ako pakinggan, gusto kong marinig mo ang tunay na nangyari…Gel, please…” pagmamakaawa ni Yoon.

“Anong..anong tunay na nangyari?” pagtatanong ko sa kanya.

“Nung nakita mo kami ni Lizzy. Isa lamang pagpapaggap yun. Hindi ko ninais at hindi ninais ni Lizzy na halikan ako. Kinailangan naming gawin yun, Gel…for you. He said that he will harm you if I didn’t break up with you. At first hindi ako pumaway dahil ayoko, ayokong makipaghiwalay sayo.. hindi ko kaya… ngunit nang buhay mo na ang nakasalalay hindi ako nagdalawang isip upang gawin ang gusto niya. Gel hindi ko gustong saktan ka sa nagawa kong yun ngunit yun ang nais niya, na magmuka akong taksil na boyfiend sayo.” pageexplain niya.

“He? Sinong he ang sinasabi mo?”pagtataka ko.

“My father.” bulong nya habang nakatingin sa mga mata ko.

“Ha? Your father? Tito Will? Why? He dosen’t like me?”

“No, no, no.. He likes you, he likes you to the point that he don’t want you to end up with me. It is also the first symptoms of his sickness, mental sickness… because he thought you are his wife.”

“What?” halos napanganga ako sa sinabi niya. “His wife? oh please bakit naman niya inisip na ako ang asawa niya, mukha na ba akong matanda, enough to be your mother?” pagbibiro ko pa. Ngunit napansin kong hindi maganda ang naging impresyon dun ni Yoon.. “Sorry.” pahabol na banggit ko. Kahit ako gusto kong sampalin ang sarili ko sa biro ko, bakit ba naman kasi napakatalas ng dila ko’t pati patay ay napagdiskitahan ko pa. And yes, tama kayo ng basa.. Tito Will was already dead.

“It’s okay. At least natapos na ang paghihirap nya.. I’m sorry at hindi kita nabigyan ng pansin until now. Kinailangan kong bantayan si Dad hanggang sa hindi na nya kinaya. So.. I want to give my time to you this time. Gusto kong bumawi sa 2 taong nagkawalay tayo. Yun ay kung gusto mo pa rin ako.”ang sabi ni Yoon na naghihintay ng sagot ko.

“Bakit ngayon mo lang ito sinabi? Dapat sinabi mo sa akin noon pa man, maiintidihan ko naman eh. Para ano pa na naging girlfriend mo ko?” ang sabi ko sa kanya noong malinaw na sa akin ang lahat.

“I’m sorry, I was a coward back then. Pero hindi na mauulit yun dahil hindi na ako makikinig sa iba. Puso ko lang ang pakikinggan ko pagdating sayo. Can you give me another chance? Please, I’m gonna let you fall in love on me again, just give me another chance. Please, please, please…” pagmamakaawa niya sa akin.

“Okay. I’ll give you another chance but you’re gonna have to wait until I accept you completely.” I finally said to him.

At yun na nga ang nangyari, naghintay si Yoon ng naghintay hanggang sa mapatawad ko na siya. Pero matagal ko na siyang napatawad kaya lang naalala kong babae ako at siyempre dapat may pakipot epek diba, girls? Eheheheh… We are together again after ng lahat ng nangyari sa relasyon namin, ngayon ay patuloy kaming lumalaban upang mapanatili ang sigla at saya sa aming relasyon. Alam kong walang perpektong lalaki kagaya ni Yoon ngunit sa tulong ko magiging higit pa sa perpekto ang aming pagmamahalan basta’t kami’y magkasangga at magkasama sa hirap at ginhawa.

*Dedicated to Ms. Areeya Gel E. Basa for giving a nice song. 

ǝ ʌ o l